Czym jest twardość gumy w skali Shore’a?
Twardość i sztywność to różne pojęcia i wcale nie zawsze (nie dla wszystkich warunków eksploatacji) większa twardość i sztywność to dobrze i potrzebnie. Głównym zadaniem kierowcy jest ustalić, które funkcje (parametry) opony są dla niego najważniejsze, i dopiero na tej podstawie spróbować dokonać właściwego wyboru opon letnich.

Każdy producent opon ma własne technologie i receptury produkcji mieszanek, z których robi się bieżniki opon, przy czym jeden producent ma najprawdopodobniej kilka takich receptur. Składu chemicznego i samej receptury oczywiście nikt ci nie zdradzi, ale coś o składzie gumy dowiedzieć się można, na przykład, ze wskaźnika twardości gumy w skali Shore’a albo z pozycjonowania marketingowego opony na rynku przez jej producenta.
Jeśli maksymalnie uprościć sytuację, to istnieje pewne maksimum i minimum twardości mieszanki gumowej nadającej się do produkcji opon, i właśnie w tym zakresie różnią się producenci. Twardość gumy mierzy się za pomocą specjalnych przyrządów - durometrów Shore’a - i wyraża się, odpowiednio, w jednostkach umownych skali Shore’a.
Skalę i metodę określania twardości materiałów niskomodułowych (tworzyw sztucznych, elastomerów, kauczuków itp.) zaproponował Albert F. Shore - stąd nazwa. Zasada określania twardości w skali Shore’a jest dość prosta - w próbkę materiału wciska się specjalny trzpień z zadaną siłą i w zadanych warunkach. Głębokość wciśnięcia określa twardość materiału (w zależności odwrotnie proporcjonalnej - im głębiej, tym miększy). Mieszanka gumowa, z której wykonany jest bieżnik opon samochodowych, ma zwykle twardość w zakresie 50-70 jednostek umownych skali Shore’a.
Na co wpływa twardość i skład gumy?
Przede wszystkim twardość mieszanki gumowej, z której zrobiony jest bieżnik opony, decyduje o jakości przyczepności do nawierzchni: im guma miększa (twardość niższa), tym, przy pozostałych warunkach równych, przyczepność do drogi lepsza. Ale są istotne efekty uboczne, które nie pozwalają producentom robić opon samochodowych zbyt miękkimi i zmuszają ich do projektowania zrównoważonych modeli opon, dostosowanych do tych czy innych warunków eksploatacji. Oto główne z tych efektów ubocznych:
Wady miękkiej gumy (przy pozostałych warunkach równych):
- Miękka guma szybciej się zużywa.
- Miękka guma gorzej trzyma kształt, co obniża stabilność kierunkową i stabilność na zakrętach i wirażach.
- Miękka guma jest bardziej hałaśliwa.
- Miękka guma mocniej się nagrzewa, przez co ma obniżony zakres prędkości.
Zalety miękkiej gumy (przy pozostałych warunkach równych):
- Krótsza droga hamowania i lepsza dynamika rozpędzania.
- Lepsza przyczepność do mokrej nawierzchni.
- Ma nieco lepsze prowadzenie dzięki lepszej przyczepności do nawierzchni.
- Bardziej komfortowa na złej nawierzchni
Od razu trzeba zaznaczyć, że twardość gumy wcale nie zawsze jest deklarowana przez producenta, a dowiedzieć się tego parametru dla konkretnego modelu opony można chyba tylko z wyników testów, i to tylko jeśli dany model brał w teście udział. Z reguły twardość jest powiązana z innymi parametrami, na przykład z twardej mieszanki kauczukowej robi się zwykle tak zwane opony o wysokim indeksie prędkości, a z miększej - tak zwane deszczowe.
Wszystkie artykuły w dziale: Wybór opon letnich